چند روز پیش بود یکی از دوستان عکسی توی اینستاگرام گذاشت که برام خیلی جذاب بود چون عکس یک کتاب با جلدی جذاب و اسمی جالب توش دیده میشد البته خود عکس هم خوب گرفته شده بود :))))

اسم اصلی کتاب پانداری محبوبِ بامبو به دست با چشم‌هایی دور سیاه، در اندریشه‌ی انقراض هست از نشر چشمه عزیز که کاراش رو دنبال میکنم نویسند هم جابر حسین‌زاده نودهی هستن. بخشی از این کتاب رو با هم میخونیم:

مامان جان حضرت آقا برایمان چند ظرف خورش سنتی ایرانی فرستاده بلکه پسرش به یاد سنت ها و تاریخ دیرین و باشکوه مملکتش از مهاجرت منصرف شود. روی یکی از ظرف های دربسته نوشته: قرمه سبزی دو نفره. واقعا آدم توی دهه شصم عمرش خجالت میکشد برود بشیند و توی چشم روانکاو نگاه کند بگوید «من مبتلا به وسواس شدید فکری هستم.» قرمه سبزی دو نفره را میگذارم روی پیشخان آشپزخانه تا یخش باز شود. قرمه سبزی ها همیشه دیر یخ‌شان باز می‌شود. اعتماد به نفس رو به رو شدن با دنیای جدید را ندارند. از توی فریزر بیرون‌تان بیاورند و کم کم چشم‌تان را باز کنید ببینید یک جای جدید هستید با چهل درجه اختلاف دما. حتا نمی‌دانید چند سال یا چند قرن یخ‌زده بوده‌اید. ممکن است واحد پول مملکت هم عوض شده باشد.

پ.ن: البته منم میدونم دهه شصتم یعنی 600 سالگی ولی خب فکر کنم از قصده و ایراد نیست! 🙂

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *